سلام به دوستان كم رو، پر رو، اين رو، اون رو، تمام رو و مهمتر از همه نيمرو
نيمرو مثل خودمان، مثل صبحانه، نهار و شام دانشجويي كه خيلي هم مزه مي ده. از اين هفته در اين ستون مي خواهيم نيمرو درست كنيم. بي دردسر، راحت ، سريع، ارزون و البته نه خيلي ،(چون اين روزا هيچي ارزون نيست) و خوشمزه. مي خواهيم دور هم نيمرو بخوريم چون اينجا ستون دانشجويي گناپا است. ستوني كه قراره از بچه درسخونهاي دانشگاه علوم پزشكي گرفته تا پدربزرگ ، مادربزرگهاي پيام نوري و بچه خوش تيپ هاي دانشگاه آزاد تا بچه هاي مؤدب و مثبت فني و حرفه اي همه توش شريك باشن و براش مطلب بنويسن چون اين ستون مال همه نيمرو خورهاست.

مال ترم اولي هاي گوگولي، ترم وسطي هاي شر و شيطون و حتي ترم آخري هاي مغروري كه انگار شق القمر كردند بعد از كلي منت كشي از استاد و خرج كردن پول بابا و مهمتر از همه نيمرو خوردن مي خوان يك مدركي بگيرن كه اونم جزو بقيه تابلوهاي خونشون بچسبونن سينه ديوار و بعدش اگر پسر باشن برن سربازي و از نيمرو برسن به آش و اگر دختر باشن برن كلاس آشپزي چون هيچ شوهري اين دوره زمونه زير بار نيمرو نمي ره حتي براي صبحانه!
خلاصه نيمرو مال همه شماست ،هر چي شما بگين به شرط اينكه زودتر ماهيتابه كاغذي رو برداريد يك نيمروي خوشمزه براي شماره آينده اين ستون بنويسيد.
سلام به بزرگترها، كوچكترها، آقاپسرها و دختر خانم ها
نقاش به زبان نقش و عكاس به زبان عكس حرفشو ميگه، من هم به زبان خودم يعني زبان ساده و خودموني مي خوام باهاتون حرف بزنم، مي خوام يك مژده بهتون بدم، عجله نكنيد، بذاريد قبلش خودم رو معرفي كنم، من يك نفر هستم مثل شما و از جنس شما، خاكي و ساده دل، توي هر شهري دانشگاه وجود داره پيام نور، دانشگاه آزاد و شايد هم علوم پزشكي. دانشجو يكي از قشرهاي محبوب و فرهنگي جامعه هستش، اما شما فقط از روي عينك دوربيني نگاشون مي كنيد. نمي دونيد واقعاً چه مشكلاتي دارند، چه موقع خوشحال و چه موقع ناراحت هستند و... ببخشيد نمي خواستم وارد حاشيه بشم.
من يكي از دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي گناباد هستم كه مي خوام به وسيله اين سایت اتفاقات جالب رو كه در دانشگاه اتفاق مي افته رو براتون بازگو كنم تا با كمك هم بتونيم در راه پيشرفت جامعه گام هاي استوار برداريم. فقط اگه تعريف و تمجيدي شد و يك وقت انتقادي ،زياد بالا و پايين نپريد و قند توي دلتون آب نشه، اين بار مي خواستم خودم رو معرفي كرده باشم و بهتون مژده بدم كه از اين پس منتظر شماره ی بعدي باشيد تا خبرهاي دست اول رو براتون بيارم، از بچه هاي ترم يك گرفته تا دانشجوهايي كه صف كپسول گاز هستند و شايد هم دنبال همبرگر واسه ناهار روز جمعه.
احسان نورجانی