حضرت عيسي (ع) از نسل داود . که مسيحيان اغلب براساس آموزه هاي غلط وي را پسر خدا ناميده اند درحاليکه مسلمانان اورا يکي از پيامبران اولوالغزم مي دانند . که در قران کريم ازحضرت عيسي مسيح (ع) چنين نقل کرده است .

۩ من بنده خدايم کتاب بر من نازل ونبوت به من اعطا شده است . (سوره مريم آيه30)

۩ پروردگارد من به آنها غيراز دستور و فرمان توکه پروردگارخود را به عبادت و ستايش نمايدچيز ديگر نگفته . (سوره مائده آيه117)

۩ آنان که مي گويند مسيح بن مريم پسر خداست آنان کافر شدند . (سوره مائده آيه17)

آنان که خدا را سومي خدايان پنداشته اند کافر شده اند چون جز خداي واحد خداي ديگري وجود ندارد . (سوره مائده آيه73 )

۩ مسيح هيچ کدام از فرشتگان مقرب خدا. استنکاف ندارند از اينکه بنده و ستايشگرپروردگار خود باشند . (سوره نساءآيه172)

لذا حضرت عيسي مسيح خصوصياتي چون زهد ، ورع ،وکثرت عبادت در ميان پيامبران الهي مثال زدني بود او همچون پيامبران بزرگ الهي حج بجا آورده است وبسيار روزه ميگرفته وبر نماز مداوت داشته که عمر پر برکتش در زمان عروج به محضرالهي33 سالهبود که در سي سالگي زسالت خود را در ميان بني اسرائيل آشکار ساخت ودر جبل ساعير از جانب خداوند به وي وحي رسيد.

معجزات حضرت عيسي (ع):

تکلم در گهواره (سوره مريم آيه30)

مسخ (سوره مائده آيه78و115)

اخبارامور غيبي (سوره آل عمران آيه49)

خلقت پرنده (سوره مائده آيه11 و سوره آل عمران آيه49)

زنده کردن مردگان (سوره مائده آيه11 و سوره آل عمران آيه49)

شفاي بيماران (سوره مائده آيه11 و سوره آل عمران آيه49)

راه رفتن بر روي آب (بحارالانوارجلد14ص254)

سخنان حضرت :

حضرت عيسي (ع) ميفرمايد که روح خداوند يهوه برمن است زيرا خداوند مسيح کرده است تا نام مسکينان را بشارت دهم و مرا فرستاده است تا شکسته دلان را التيام بخشم واسيران را به رستگاري و محبوسان را به آزادگي ندا کنم وجمع متيمان را تسلي بخشم .

نکاتي از زندگي :

روزي حضرت عيسي عليه السلام ازصحرايي مي گذشت. در راه ، به عبادتگاه عابدي رسيد و با او مشغول سخن گفتن شد.دراين هنگام، جواني که به کارهاي زشت وناروا مشهور بود، از آن جا مي گذشت. وقتي چشمش به حضرت عيسي عليه السلام و مرد عابد افتاد، پايش سست شد واز رفتن باز ماند. همان جا ايستاد و گفت:

" خدايا! من از کردار زشت خويش شرمنده ام، اکنون اگر پيامبرت مرا ببيند و سرزنش کند، چه کنم؟! خدايا! عذرم را بپذير و آبرويم را مبر!"

چشم عابد که بر جوان افتاد، سر به سوي آسمان بلند کرد و گفت:" خدايا! مرا در قيامت با اين جوان گناهکار محشور مکن!"

دراين هنگام خداي برترين به پيامبرش وحي فرمود که:" به اين عابد بگو ما دعايت را مستجاب کرديم و تو را با آن جوان محشور نمي کنيم. چه، او به دليل توبه و پشيماني، اهل بهشت است و تو، به علت غرور و خودبيني، اهل دوزخ!"

ومن الله التوفيق

منبع: مازندران تبیان

نام/ پست الکترونیک (اختیاری)  
کد ضد روبات. لطفا عدد مقابل را وارد نمایید: گوش دادن به کد