سالهای متمادی بود که کویر خشک و خشن عمرانی با آفتاب سوزانش و شن ها و ماسه های روانش تهدیدی جدی برای شهر ما ومسافرانش بود که حتی منجر به کوچ تمامی ساکنان روستای عمرانی شد. روستایی تاریخی که امروز در دل کویر بعنوان قلعه عمرانی یکی از آثار ارزشمند تاریخی گناباد است.تنها چندی است که با وجود تاغ و آتریبپلکس کاری از طوفان های ماسه در امان مانده ایم. که البته بازهم گاه و بیگاه از گرد و غبار بی نصیب نیستیم، ولی نه به شدت گذشته. ولی امروز با معضلی دیگر و به قول آقایان پلیس راه، جاده ی باز و وسوسه انگیز روبرو شده ایم.جاده ای که وقتی دو طرفه بود بعلت تعدد تصادفات دهشتناکش جاده ی مرگ لقب گرفت که در زمان خودش انتقاد بعضی از ناسیونالیستهای افراطی را برانگیخت که، چرا می گویید جاده ی مرگ؟؟!!
در نهایت تلاشهایی از این قبیل منجر به اتوبان و یکطرفه شدن آن گردید، که به نوبه ی خود قابل تقدیر است.اما ظرف دو ماهه گذشته این چهارمین تصادف منجر به مرگ در این محور می باشد که این بار با وجود دو بانده بودن مسیر، تصادف به وقوع می پیوندند. علت چیست؟ چه می شود ما را!؟ تقدیر چه می کند با ما!؟ قهر و نفرین طبیعت ما را بس نبود!؟ چه می شود جاده ها را؟ چه می شود رانندگان را؟ چه می شود سردمداران اتومبیل سازی کشور را که به بهانه حمایت از تولید داخلی،33 سال است ماشینهای دو هزار دلاری داخل شهری! کره و حتا فرانسه را به ده هزار دلار و بیشتر به مردم ما قالب می کنند؟؟! همین تصادف آخری : باورتان نمی شود یک تریلی کمر شکن از روز قبل در پارکینگ باز و گشادِ جاده ای اتوبانی و یکطرفه پارک است. پرایدی با چهار سرنشین زن و کودک با گذشتن از ایست و بازرسی شهید سالاری با سرعتِ مجاز اتوبانی، بی هیچ دلیل خاص فنی ،البته شاید کمی خواب آلودگی وقتی متوجه انحراف خودش از جاده یکطرفه و باز که حالا با وجود رسیدن به پارکینگ پهن ترهم شده، به سرعت اقدام به ترمز می کند، کنترل ماشین از دستش خارج شده،ماشین دور می زند و سر و ته میشود و از عقب به پشت تریلی پارک شده به شدت برخورد نموده که دو سر نشین عقب در دم کشته می شوند!! خدایا!!.....خدایا!!.....خدایا!! ..... اگر آن تریلی آنجا پارک نبود! اگر کمی، تنها کمی جلوتر پارک بود! حتی اگر راننده ی خواب آلود بیدار نمیشد و به داخل بیابان صاف و هموار می رفت و ناگهان دور نمی زد! اگر اتومبیل ایرانیها پراید و حتا پژو نبود!! و اگر محکم تر ساخته می شد!! می دانم بعضی از اینها تقدیر است! ولی تقدیر هم بی تقصیر نیست! خدایا این قسمت های بد را از شهر ما و مسافرین شهر ما و جاده های ما،بر طرف فرما. و مگذار بار دیگر لقب زشت جاده مرگ برای این جاده باقی بماند.
یادداشت های بازدیدکنندگان 2 نظر : (2 یادداشت منتشر شده - 0 نظر در صف انتشار - 0 نظر غیرقابل انتشار)
1# - نویسنده: مهمان در تاریخ ۱۳۹۰-۰۷-۳۰ ساعت ۱۱:۲۷:۴۶