گناپا
چهارشنبه، 19 اسفند 1388 وبسایت اختصاصی دوهفته نامه مژده گناباد
صفحه اصلی | جستجو | درباره ما | درباره مژده گناباد | درباره سایت | پیشنهادات و انتقادات | پيوند ها
پربیننده ترین مطالب
تصویر روز
مطالب توصیه شده کاربران
منوي اصلي  صفحه اصلی arrow ليست مقالات arrow مقالات ادبی arrow نمی دانم چرا؟!(سروده ی علی کاظمی بیدختی) متفرقه
صفحه اصلی
گناباد درعکس
دوربین گناپا(مستنداجتماعی)
عکسهای گناباد(مراسم خاص)
دوربین گناپا(طبیعت)
اخبار سايت
گناباد در خبرگزاری ها
مقالات
طالع بینی (ماه/روز)
موفقيت نامحدود در 20روز
درگوشيهاي علمي
عشق یعنی..........Love is
معرفي سايت به دوستان
آرشیو الکترونیکی مژده گناباد
تبلیغات
گالری عکس
جشن تولد من (گناپا)
ورود و خروج
نام کاربری

کلمه عبور

مرا به ياد داشته باش
فراموش کردن کلمه عبور
ثبت نام نكرده ايد؟ عضویت
آمار
امروز472
دیروز314
اين هفته1788

فید

Stats
9 میهمان حاضرند
آخرين ورودی ها
www.rismoon.com
www.google.com
us.mc574.mail.yahoo.com
gonabadnews.com
www.bing.com
khabaronline.ir
www.retirement.ir
emergent.mihanblog.com
search.yahoo.com

نمی دانم چرا؟!(سروده ی علی کاظمی بیدختی) چاپ ارسال به دوست
20
  
۳۰ دي ۱۳۸۸
علی کاظمی بیدختی
نمي دانم چرا از چين و بلغار            به ايران مي رسد كالا به خروار
چه كالايي همه مرغوب و ممتاز         وليكن از همه در رفته زهوار
همان كالا كه مفتش هم گران است    و دارد هر يكي صدها خريدار
هزاران تحفه و سوغات از اين دست       ته انبارها باشد تلمبار



ورود اينهمه اجناس نفله                                                             زند دامن به هر آشفته بازار
در اين بازار خر تو خر خدايا                                                           امان از دست كاسبهاي مكار
هزاران مشتري چشم قرمز                                                       سپرده دل به كالاهای بسيار
به وقت چشم و هم چشمي مردم                                             شود هنگامه محشر پديدار
زشير مرغ و جان آدميزاد                                                             و هر جنسي فزون از حد و مقدار
رود سرمايه ملي به تاراج                                                            سر نعل خر و پالان و افسار
به همره لباس چين و ماچين                                                       سر مردم گذارند كهنه دستار
به همراه كلاه و كفش و جوراب                                                   كت و پيراهن و كروات و شلوار
زچين وارد شود صابون و شامپو                                                   و عطر ادكلن با بوي مردار
بسا كالا كه با اصرار خانم                                                            خريداري كند آقا به اجبار
بسا اجناس با انكار آقا                                                                 خريداري كند خانم به اطوار
براي بانوان ماتيك آرند                                                                  كه لب رنگين نمايد مثل منقار
براي نوعروس و شاه داماد                                                          چه كادو بهتر از صابون گلنار
كه دست از زندگي با هم بشويند                                                 به حال و روز خود باشند عزادار
به پاي دختران ارسي روسي                                                       كند جلب توجه حين رفتار
زخاك چين بيارند ماسه و شن                                                      و سنگ مستراح و سنگ ديوار
نه تنها سنگ قبر و صدر و كافور                                                    كه حتي سنگ پا و تيغ وسمار
كتاب و دفتر و خودكار و خطكش                                                   مداد و پاك كن و ماژيك و پرگار
به ايراني شود قالب به كرات                                                        هزاران جعبه آچار و ابزار
قمه و ساطور و چاقوي قصاب                                                       تبر و اره ي بران نجار
هزاران كاميون فرقون و گاري                                                        تغار و ماله و شاغول معمار
هزاران دسته بيل و چوب باتوم                                                      بلاي جان نسل نا بهنجار
هزاران بسته مرفين و ترياك                                                         دواي بي خيالي بهر بيمار
كراك و شيشه و هر زهرماري                                                     دهد رونق به كار پك سيگار
سرم و آمپول و قرص و شربت                                                     دواي درد بي درمان بيمار
هزاران ارمغان از هر دياري                                                           بيارد از سفر بيچاره زوار
تمام پول بيت المال بايد                                                               شود واريز توي جيب كفار
وجوه نقد پول نفت ملت                                                               اگر بر باد رفت انگار نه انگار
چنان بازار ايران قبضه كردند                                                         مغول و تركمند و ترك و تاتار
بر اقشار ضعيف كم درآمد                                                          چنان شد زندگاني سخت و دشوار
كه بايد ميوه مرغوب ايران                                                          بپوسد روي هم خروار خروار
دريغا ميوه شيرين و نوبر                                                            كه مفتي مي شود روزي كفتار
بسا محصول توليدي انبوه                                                          كه روي دست زارع مانده ناچار
بسا كالاي لوكس دست اول                                                      كه در هر كارگاهي گشته انبار
خدا داند چه تعدادي زمردم                                                       زكار خود شدند يكباره بيكار
به ايراني زند هي خنجر از پشت                                               سياست باز و كاسبكار عيار
صدا سيما به نفع اجنبي ها                                                      كند تبليغ هر كالا به تكرار
زدهقان و شبان و از كشاورز                                                     حمايت مي شود اما به گفتار
بپرسند حال چوپان دروغگو                                                        بگيرند حال دهقان فداكار
گراني مي كند بيداد و افسوس                                                دريغا، كو، كجا، گوش بدهكار
نمي دانم چرا حرف حسابي                                                     ندارد هيچ جا يك جو خريدار
اگر دارد و ما بي اطلاعيم                                                         خدايا زين معما پرده بر

 [این مطلب را به اشتراک بگذارید]


یادداشت های بازدیدکنندگان

نویسنده مهمان در تاریخ ۱۳۸۸-۱۱-۰۱ ۰۹:۲۲:۴۱
به شعور،غیرتت ودرکت افتخار می کنیم ای رنج به دل ،خندان به لب

نویسنده youcef در تاریخ ۱۳۸۸-۱۱-۰۱ ۱۶:۳۳:۰۲
آفرین بر این شاعر همشهری. هم شاعر و هم آگاه به ریشه مشکلات. هم شاعر و هم شجاع. باز هم آفرین.

نویسنده مهمان در تاریخ ۱۳۸۸-۱۱-۰۲ ۱۱:۴۰:۲۹
درد اقتصاد وبیکاری ما زیر سر مافیای وارد کندگان است که هرکدام قسمتی ازنیاز های عمومی را درانحصار خود دارن شاید مجموع اتها به 200 نفر نرسد البته اسکله های بی در وپیکر 70 گانه هم نقش بزرگی دارد. بهر حال درشعر بواقع نقد شده ودلنشین وزیباست فقط اگر بجای کلمه کفار بیگانه .خارجی وامثال ان استفاده می شد بهتر بود  
 
د.ا.و 

نویسنده مهمان در تاریخ ۱۳۸۸-۱۱-۰۲ ۱۳:۵۴:۴۰
آفرین بر ایشان که یکی از مشکلات اصلی جامعه را بدین زیبایی وصف کرده اند. روزگار شاعریشان مستدام

نویسنده GUEST در تاریخ ۱۳۸۸-۱۱-۰۲ ۱۶:۵۶:۵۸
آقاي كاظمي كه چند سالي است بطور غير مستقيم اثارشان بدستم ميرسد از آنهايي است كه نميتواند كژي ببيند وبگذرد و البته در اين زمينه از قريحه واستعداد خود بخوبي استفاده ميكنند . اگر چه ايشان در آفرينش هاي خود بيشتر جنبه اجتماعي كار را در نظر ميگيرند اما اميد  
آن دارم كه به جنبه ماندگار تر يك اثر هنري نيز توجه داشته باشند وآثار فاخري براي ثبت در تاريخ هم بيافرينند. 
برايشان آرزوي كاميابي بيشتر دارم و اميدوارم در تلاششان  
پيروز باشند .

نویسنده مهمان در تاریخ ۱۳۸۸-۱۱-۰۳ ۱۷:۰۰:۴۶
شعر حاصل برانگیخته شدن احساس (شعر) یک شاعر است. 
 
احساس یک شاعر با دیدن کاستی های اجتماعی، و دیگری در زمینه دیگری برانگیخته می شود. 
 
اگر بخواهیم بگوییم کاظمی، اینطور بگو، این ((شعر)) نمی شود. 
 
 
(( هیچ آدابی و ترتیبی مجو / هر چه می خواهد دل تنگت بگو )) 
 

نویسنده مهمان در تاریخ ۱۳۸۸-۱۱-۰۳ ۲۲:۵۵:۱۰
 
 
وقتی شعر سعدی "بنی آدم اعضای یک دیگرند == که درآفرینش زیک گوهرند" بر بلندای سازمان ملل قرارمی گیرد . تذکر این نکته دستور به شاعر نیست .یادآور این است که آفرینندگان شعر فارسی ازجهان بینی کرانه ناپذیر برخوردار بوده اند. وتکلیف پی روان درنگرش به دیگران . مسلمان وکافر کردن نیست مقدارزیادی ازهمان کالای وارداتی.موردنقد ازکشورها مسلمان ، اهل کتاب ودریک نگاه عمیق تر ساخته انسانهایی است که خون قرمز درشریان دارند. اگر وصف یک گل. طاق ابرو .قامت رعنا بود بلی هرچه میخواهد دلتنگت بگو!!

نویسنده مهمان در تاریخ ۱۳۸۸-۱۱-۰۶ ۱۵:۴۱:۲۳
سلام 
من كوچكتر از آنم كه به آقاي كاظمي بگويم چه بگويد يا نگويد. 
فقط از ايشان خواستم كه آنچه ميخواهند بگويند چنان بگويند كه در  
حافظه تاريخ ماندگار شود .اندوهبار خواهد بود اگر اين قريحه يادگاري  
براي مردمان فردا نگذاشته باشد . وگرنه همه ميدانند : 
شاعري طبع روان ميخواهد نه معاني نه بيان ميخواهد 
ولي تفاوت ميان غزل حافظ ومولانا با غزل فروغي بسطامي و 
خاقاني- بدون اينكه منكر ارزشهاي هريك باشيم- بسيار است به لب تاقچه خانه تان بنگريد !!!...

نویسنده مهمان در تاریخ ۱۳۸۸-۱۱-۱۱ ۰۱:۲۳:۴۸
بارکلا

کد ضد روبات. لطفا عدد مقابل را وارد نمایید: گوش دادن به کد

آخرین بروز رسانی ( ۳۰ دي ۱۳۸۸ )
بعد>
© Gonapa.ws | Designer: Grand.ir | Developed by: PartGroup | Powered by: Mambo
کليه حقوق محفوظ است. استفاده از مطالب تنها با ذکر منبع و نويسنده مجاز است.
خبرنامه گناپا

اخبار گناپا را بصورت روزانه در ایمیل خود دریافت کنید.


ایمیل خود را وارد کنید:


توجه: بعد از ثبت نام می بایست وارد ایمیل خود شده و روی لینک تأیید که برای شما ارسال شده است، کلیک کنید.

نظرسنجی
نظر شما راجع به این سایت چیست؟